Definicja banków centralnych

Banki centralne

Bank centralny to instytucja finansowa posiadająca specjalne uprawnienia do emisji waluty państwowej. Często jest odpowiedzialny za prowadzenie polityki pieniężnej i regulowanie działalności banków członkowskich. Do banków centralnych należą między innymi Bank Anglii w Wielkiej Brytanii i Rezerwa Federalna w Stanach Zjednoczonych.

Zadania banków centralnych

Jedną z kluczowych funkcji banków centralnych jest kontrola podaży pieniądza. Mogą to robić poprzez ustalanie stóp procentowych pożyczek i obligacji. Zazwyczaj podnoszą one bankowe stopy procentowe w celu spowolnienia wzrostu i uniknięcia inflacji oraz obniżają je w celu promowania działalności przemysłowej i wydatków konsumenckich. Obowiązki regulacyjne banku centralnego zwykle obejmują wytyczne dotyczące tego, w jaki sposób banki członkowskie mogą udzielać pożyczek klientom i ile gotówki muszą utrzymywać w rezerwie. Bank centralny może również działać jako awaryjny pożyczkodawca dla banków komercyjnych i innych instytucji w czasach kryzysu.

Szukaj w słowniku

Znajdź definicje setek terminów związanych z handlem w naszym obszernym słowniku.

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

Q

R

S

T

U

V

W

X

Y

Z