Definicja terminu mark to market (wycena rynkowa)

Wycena rynkowa jest czasami nazywana rachunkowością według wartości godziwej lub rachunkowością według wartości rynkowej. Alternatywą dla wyceny rynkowej jest rachunkowość według kosztu historycznego, zgodnie z którą dane aktywo jest wykazywane w księgach w wartości początkowej.

Inwestorzy muszą wiedzieć o spadkach wartości aktywów danej spółki. W przeciwnym razie spółka może wyceniać za wysoko swoją wartość netto. Wycena rynkowa powinna zapewniać dokładną, aktualną wartość danego aktywa.

Jak stosuje się rachunkowość według wyceny rynkowej?

Rachunkowość według wyceny rynkowej polega na wycenie aktywów spółki według ich aktualnej ceny, zgodnie z obowiązującymi warunkami rynkowymi. Wyceny te mają zazwyczaj zastosowanie w sprawozdaniach finansowych sporządzanych na koniec każdego roku obrotowego.

Oszacowanie wartości rynkowej może być łatwe, szczególnie jeśli dane aktywa są często kupowane i sprzedawane. Na rynkach regularnie obraca się na przykład akcjami lub obligacjami. Zatem w przypadku posiadającej je firmy inwestycyjnej księgowy może szybko określić godziwą wartość rynkową tych aktywów.

Wycena innych aktywów może być trudniejsza. Aktywa trwałe, takie jak inwestycje w nieruchomości, nie są tak płynne ani łatwe do zbycia, szczególnie na rynkach zniżkujących.

W Stanach Zjednoczonych rachunkowość według wartości rynkowej podlega nadzorowi Rady Standardów Rachunkowości Finansowej (FASB), która definiuje wartość godziwą i ustala ją zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości (GAAP). Na potrzeby rachunkowości aktywa należy wyceniać według tej wartości godziwej i regularnie aktualizować.