Definicja opcji knock-in

Opcje knock-in

Opcja knock-in to typ kontraktów opcyjnych, który nie jest aktywowany do momentu osiągnięcia z góry określonej ceny. Kontrakt na opcje knock-in jest nieaktywny do momentu osiągnięcia tej ceny.

Opcje knock-in to jeden z przykładów opcji barierowych: kontrakty na opcje, w przypadku których zysk jest uzależniony od tego, czy aktywo bazowe osiągnie określony poziom cenowy, zwany ceną barierową.

W przypadku opcji knock-in cena barierowa musi zostać osiągnięta lub przekroczona przed wygaśnięciem opcji, aby stała się ona aktywna. Istnieją dwa typy opcji knock-in:

Opcje typu down-and-in, które są aktywowane, gdy cena aktywa bazowego spadnie poniżej ceny barierowej.
Opcje typu up-and-in, które są aktywowane, gdy cena aktywa wzrośnie powyżej ceny barierowej.

Opcje knock-in są stosowane głównie na rynkach surowców i walutowych, a także mogą być przedmiotem obrotu pozagiełdowego. Opłaty za te opcje są zazwyczaj niższe niż za zwykłe opcje, ale kupujący ponoszą ryzyko, że nie zrealizują żadnych zysków, jeśli cena barierowa nie zostanie osiągnięta przed wygaśnięciem opcji.

Przykład opcji knock-in

Inwestor kupuje pozycję długą i nabywa opcję put na aktywo po cenie 50 GBP, z ceną wykonania na poziomie 40 GBP i ceną barierową wynoszącą 30 GBP. Cena aktywa musi osiągnąć 30 GBP przed wygaśnięciem kontraktu na opcje, aby inwestor mógł sprzedać aktywo bazowe po cenie wykonania na poziomie 40 GBP, nawet jeśli handel odbywa się w cenie 30 GBP lub niższej.

Szukaj w słowniku

Znajdź definicje setek terminów związanych z handlem w naszym obszernym słowniku.

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

Q

R

S

T

U

V

W

X

Y

Z